Monday, April 16, 2007

Ασυναρτησία, Η


Το κείμενο αυτό αφιερώνεται στον DM, κατά κόσμον someone lost in shattered heavens, που με προέτρεψε με θαυμαστή αυταπάρνηση να συνεχίσω το συγγραφικό μου έργο. Θενκς.


Το γραφείο όπου εργάζομαι έχει μία τουαλέτα. Θα μου πείτε, «τι μας λες, το μοναδικό είναι». Και θα έχετε δίκιο, όμως κάπως πρέπει να ξεκινήσω κι εγώ –και θα είμαι η πρώτη που θα παραδεχτεί ότι αυτή δεν είναι πολύ καλή αρχή. Ίσως, για την ακρίβεια, να είναι η χειρότερη δυνατή αρχή, αλλά τέλος πάντων από κει θέλω να ξεκινήσω.


Το γραφείο, λοιπόν, που εργάζομαι, έχει μία τουαλέτα. Η τουαλέτα αυτή, πέραν των κλασσικών απαραίτητων σκευών, δεν διαθέτει πολλά διακοσμητικά στοιχεία. Συγκεκριμένα, δεν διαθέτει κανένα απολύτως διακοσμητικό στοιχείο, εκτός ίσως από κάποια περιστασιακή πετσέτα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται ως εκ του θαύματος και κανείς ποτέ δεν χρησιμοποιεί.

Μοιραία, λοιπόν, κάθε φορά που τυγχάνει και βρίσκομαι στη συγκεκριμένη τουαλέτα, το βλέμμα μου πλανάται στο μοναδικό αντικείμενο που βρίσκεται καταμεσής στο χώρο: μία εξαιρετικά τεραστίων διαστάσεων συσκευασία χαρτιού υγείας (το μέγεθος, φαντάζομαι, οφείλεται σε λόγους οικονομίας και όχι σε κάποια διαστροφή του αγνώστου Χ που φροντίζει να εξοπλίζει την τουαλέτα μας με χαρτί υγείας).

Συνήθως, τραβούν την προσοχή μου τα έντονα χρώματα και σχέδια της συσκευασίας, που αποτελούν ύψιστη προσβολή σε οτιδήποτε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως καλαισθησία. Αστεράκια, κεραυνοί, συννεφάκια, πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε, καραβάκια του Αιγαίου δεν με παίρνετε καλέ. Αυτός ο καταιγισμός αντιαισθητικών εικόνων, λοιπόν, που φέρνει δάκρυα στα μάτια, καθώς και η σκέψη της δουλειάς που έχω αφήσει στη μέση, δεν με είχαν αφήσει μέχρι τώρα να εξετάσω τη συσκευασία με μια πιο διερευνητική ματιά.

Σήμερα, όμως, είπα στον εαυτό μου: Αστέρω, stop and smell the roses! Κοίταξα την συσκευασία με ένα βλέμμα πιο ελεύθερο, χωρίς αναστολές και προκαταλήψεις. Και διάβασα τρεις απλές, αλλά με νόημα λέξεις: «καθαρό, βελούδινο, ανθεκτικό». «Χμμμμ…», σκέφτηκα. Ανθεκτικό. Κατανοητόν για ευνόητους λόγους, ας μην μπούμε σε δυσάρεστες λεπτομέρειες. Βελούδινο. Απευθύνεται στην αίσθηση της αφής, σε πληροφορεί ότι είναι απαλό και διαχωρίζει τη θέση του από τα κοινά, φτηνά χαρτιά υγείας που έχουν υφή υαλόχαρτου. Καθαρό. Καθαρό? Μία εσωτερική ανατριχίλα διαπέρασε τη σπονδυλική μου στήλη και ένα κύμα ανησυχίας άρχισε να με κατακλύζει. Δηλαδή? Υπάρχουν και χαρτιά υγείας που δεν είναι καθαρά? Χαρτιά υγείας που κατασκευάζονται κάτω από αμφίβολες συνθήκες υγιεινής, ή, ακόμη χειρότερα, χαρτιά υγείας second hand? Μα τι φρικώδης προοπτική! Ευχαρίστησα νοητά τον άγνωστο επικεφαλής επί του χαρτιού υγείας που φροντίζει για την υγεία μου και αποχώρησα από την τουαλέτα βιαστικά, προσπαθώντας να μην κοιτάω πίσω.

Το περιστατικό αυτό γέννησε πλήθος προβληματισμών στο ταλαιπωρημένο μου μυαλό. Αποφάσισα, λοιπόν, να εξετάσω και άλλες συσκευασίες, στις οποίες, ομολογώ με ντροπή, δεν είχα μέχρι σήμερα αποδώσει την προσοχή που τους αξίζει. Έτρεξα, λοιπόν, αγχωμένα στην κουζίνα. Άνοιξα το ντουλάπι που κρατούν οι συνάδελφοί μου τα τρόφιμα και δεν έχω φροντίσει ποτέ να εξοπλίσω με δικά μου, οπότε όταν με πιάνει λιγούρα πάω και κλέβω των άλλων και μετά το παίζω Κινέζος. Τα ευρήματά μου με τάραξαν συθέμελα.

Όλα τα προϊόντα έκρυβαν κρυμμένα μηνύματα (οι ονομασίες παραλείπονται γιατί κυκλοφορούν Λιακόπουλοι και στη βιομηχανία τροφίμων).
Το πακέτο της ζάχαρης αναγράφει το όνομα του «υπεύθυνου για την συσκευασία», πουθενά όμως δεν αναφέρει κάποιον που αναλαμβάνει την ευθύνη για το περιεχόμενο. Η διαπίστωση αυτή ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Μπορώ να διαμαρτυρηθώ, δηλαδή, αν δεν μου αρέσει το χρώμα ή το σχήμα της συσκευασίας, αλλά αν η ίδια η ζάχαρη δεν με ικανοποιεί, δεν θα μπορέσω να βρω το δίκιο μου?

Το αλάτι αναγράφει «φυσικό, θαλασσινό ιωδιούχο αλάτι» και από κάτω, με πιο μικρά γράμματα «για το τραπέζι». Και εμείς οι άσχετοι το είχαμε στο ντουλάπι! Με ακούτε? Στο ντουλάπι! Έτρεξα και τοποθέτησα το αλάτι εκεί όπου πρέπει να βρίσκεται, δηλαδή σε ένα δείγμα τραπεζιού που υπάρχει στην κουζίνα και χρησιμεύει προφανώς για να πετάμε ό,τι περισσεύει απ’ τους καφέδες, αλλιώς δεν εξηγείται γιατί είναι μονίμως διάσπαρτο από οροπέδια καφέ και ζάχαρης. Μάταια προσπάθησα να εξηγήσω στους συναδέλφους μου τους κινδύνους που εγκυμονεί η τοποθέτηση του άλατος σε μη προβλεπόμενα σημεία. Θα πρέπει να αναλάβω μόνη μου αυτό το δύσκολο έργο.

Οι φρυγανιές περιγράφουν όλη τη διαδικασία της παρασκευής για να καταλήξουν στο ότι «το ψωμί αυτό κόβεται σε φέτες και φρυγανίζεται σωστά». Εδώ, η λέξη-κλειδί είναι το «σωστά». Δηλαδή, υπάρχουν φρυγανιές που φρυγανίζονται ΛΑΘΟΣ, διακυβεύοντας προφανώς τη δημόσια υγεία. Και τι θα κάνω εγώ, ο απλός, ανίδεος από φρυγάνισμα φρυγανιάς πολίτης? Πώς μπορώ να ξέρω ότι η φρυγανιά που τρώω έχει φρυγανιστεί σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες φρυγανίσματος? Κομμένη και η φρυγανιά, λοιπόν.

Στο ντουλάπι βρήκα και ένα πακέτο με τίλιο, γεγονός που με προβλημάτισε από μόνο του, αφού η εταιρία δεν συνηθίζει να προσλαμβάνει υπερήλικους, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος. Το πακέτο αυτό, αναγράφει έναν αριθμό τηλεφώνου 24ρης εξυπηρέτησης χωρίς χρέωση. Αυτό με τρόμαξε για τα καλά. Τι μπορεί να πάει τόσο στραβά με το τίλιο, ώστε να χρειάζεται 24ωρο σέρβις, και μάλιστα χωρίς χρέωση –σε μια χώρα που πληρώνεις ακόμη και το νέφος που αναπνέεις?

Η φρίκη μου, όμως, κορυφώθηκε με τα κορν φλέικς. «Εκτάσεις χρυσού σταριού, κουάκερ και ρύζι, με παχιά, γευστικά κομμάτια σοκολάτας συγκεντρώνονται και αναμειγνύονται σε ένα απολαυστικό μίγμα για το πιάτο σας». Εγώ είμαι οικολόγος. Όσο μπορώ, δηλαδή. Υβριδικό δεν έχω, πού λεφτά για τέτοια. Αλλά δεν φοράω γούνες, δεν χρησιμοποιώ σπρέυ, αποφεύγω τις πλαστικές σακούλες και είμαι αυστηρώς κατά των σκουπιδιών και πλαστικών σε θάλασσες, ακτές και λοιπούς δημόσιους χώρους. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο συγκλόνισε το είναι μου η αποκάλυψη ότι θυσιάζονται ολόκληρα στρέμματα σταριού, για να φάω εγώ ένα πιάτο κορν φλέικς… Όχι, δεν θέλω να έχω τέτοιο βάρος στη συνείδησή μου. Τέλος, λοιπόν, και τα κορν φλέικς.

Η λίστα είναι μεγάλη, αγαπητοί, δεν θέλω να σας κουράσω και, κυρίως, να σας τρομάξω. Όταν γυρίσω σπίτι, θα εξετάσω και τις υπόλοιπες συσκευασίες. Απορρυπαντικά, ποτά, ρούχα, παπούτσια, τίποτα δεν θα μου ξεφύγει. Θα ξετρυπώσω όλα τα κρυμμένα μηνύματα, θα μάθω να διαβάζω όλες τις κοσμικές ενδείξεις, κύριε Κοέλιο μου. Και θα προσέχω. Θα προσέχω πολύ…

22 comments:

doratsirka said...

Διαβάζοντας αυτό το εξαιρετικά ενδιαφέρον ποστ-προσφορά στον έλληνα σκεπτόμενο (?!) καταναλωτή έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:
1. Με την ενδελεχή μελέτη συσκευασιών είναι σίγουρο ότι χάνουμε τα περιττά μας κιλά και όλα τα ινστιτούτα αδυνατίσματος κλείνουν εν ριπή οφθαλμού.
2. Αν οι διαφημιστές προσλάμβαναν και κανέναν φιλόλογο και ο κλάδος δε θα μαστιζόταν από την ανεργία και ο Μπαμπινιώτης θα έχανε το ψωμί του (λέμε τώρα...).
3. Η ιδέα με τη μελέτη των συσκευασιών μου φαίνεται καλή συνταγή για αυπνίες. Που να μετράς τόσα πρόβατα και να μαθαίνεις και τα ονόματά τους απ' έξω.

Astero said...

Ευχαριστώ για τα καλά (?) σας λόγια, φίλτατη. Όπως θα έχετε καταλάβει, εδώ επιτελούμε κοινωνικόν έργον!
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες οι προτάσεις σας, χαίρομαι που υπάρχουν τόσο συνειδητοποιημένοι και βαθύτατα προβληματισμένοι πολίτες.
Κικιρίκου...

a_lexia said...

Το ποστ σας αγαπητή Αστεριάδα με άγγιξε προσωπικώς και με συγκίνησε βαθύτατα...

Θα ήθελα ωστόσο να προσθέσω κι εγώ μια πινελιά, προσφέροντας μια χρηστική τρόπον τινά, διάσταση...

"Κάνει τα μαλλιά απαλά, λαμπερά κι ευκολοχτένιστα...". Αυτές οι τρεις "εύκολες", "χαρούμενες" και "εύηχες" λέξεις αγαπητή Αστεριάς με βοήθησαν να απαλλαγώ άπαξ και δια παντός από το πρόβλημα της δυσκοιλιότητος. Καθώς αγαπητή μου, λίγοι γνωρίζουν ότι το καλύτερο ανάγνωσμα στο WC δεν είν' άλλο από αυτό των πάσης φύσεως ετικετών.

Πάμε ξανά... "Κάνει τα μαλλιά απαλά, λαμπερά κι ευκολοχτένιστα..."... E;;;!!!

Φαντάζομαι a propos ότι θα ήτο τραγική η δική σας εμπειρία με το "Βελούδινο και καθαρό...."

Συγχαρητήρια μπάι δε γούεϊ. Εξοχο και καλογραμμένο το "πόνημά" σας!!!

Astero said...

Αγαπητή Αλεξία με το Α κεφαλαίον.

Η συνεισφορά σας ήτο συγκλονιστική.
Όταν, δε, διάβασα τα καλά σας λόγια, ένα δάκρυ κύλησε δειλά και ευγενικά εκ των οφθαλμών την άκρη...

Ευχαριστώ διπλά, μία για την συγκινητική σας αποδοχή και άλλη μία για την κοινωνική σας προσφορά, σύνολο δύο.

doratsirka said...

Α και τα δικά μου πάντως για καλό τα έγραψα. Σοβαρά γράφοντας τώρα, έχεις καλό πληκτρολόγιο (γραφίδα να το πω;) και δεν εκβιάζεις το γέλιο με κρεσέντα. Θαυμάσιο και το προηγούμενο ποστ και ο Δουξ έπαιξε κομβικό ρόλο.

Astero said...

Αν και δυσκολεύομαι ιδιαιτέρως να σοβαρευτώ, ευχαριστώ πολύ.

Η συμβολή του Δουκός έχει υπάρξει καταλυτική σε πολλά "περιστατικά". Είναι και ολόκληρο γαϊδούρι, ο άτιμος, και να θες να τον αγνοήσεις δεν γίνεται!
:)

Shattered Heavens said...

Το ποστ με τιμάει ιδιαιτέρως. Όνειρο μου, απο τότε που ήμουν μια σταλιά blogger, ήταν να μου αφιερωθεί μια ιστορία που διαπραγματεύεται τις λογοτεχνικές αναζητήσεις των θαμώνων του WC. :)

Καταπληκτικό κείμενο, γέλασα με την ψυχή μου -αλλά και την δική σου- και θέλησα να προσθέσω και εγώ το δικό μου μικρό λιθαράκι σε αυτό το μνημείο στις απανταχού συσκευασίες.

Στη συσκευασία γνωστού σαμπουάν: "για λάμψη που παραμένει και μετά το λούσιμο". Εξαιρετικά διαφωτιστικό, if I may use the pun, καθώς αγνοούσα παντελώς οτι το μαλλί μου αστράφτει και φεγγοβολάει όταν το λούζω.

gerasimos said...

'Τι μπορεί να πάει τόσο στραβά με το τίλιο, ώστε να χρειάζεται 24ωρο σέρβις, και μάλιστα χωρίς χρέωση': Άπαιχτο! Φαίνεται ότι με το τίλιο ισχύει το 'τα...σιγανά ποταμάκια να φοβάσαι'.

Αυτό που μου αρέσει στα ποστς σου είναι ότι, όπως παρατήρησε και η doratsirka, δεν εκβιάζεις το γέλιο με 'εύκολους' τρόπους, αλλά το προκαλείς με πολλή αξιοπρέπεια και ευγένεια.

Astero said...

Την ψυχή μου να την αφήσεις ήσυχη, ακούς?!!!

Ευχαριστώ και εσένα για τη συνεισφορά σου, βλέπω έχετε αναγάγει όλοι το τουαλέτινγκ σε τέχνη!

Προσοχή στην λάμψη της κόμμης σου, μπορεί να αποβεί μοιραία σε περίπτωση, ας πούμε, που τυφλώσει κάποιον τυχαίο περαστικό οδηγό...

Astero said...

@Γεράσιμος

Στο επόμενο ποστ, λοιπόν, θα σας μαστιγώνω για να γελάσετε. Γιατί μου έχουν πει ότι άμα είσαι ευγενικός και αξιοπρεπής, ξέρετε τι σε λένε εδώ στην Ελλάδα...

Πλάκα κάνω βεβαίως, ευχαριστώ πολύ, συγκινήθηκα αλήθεια!!
:))))

gerasimos said...

H συγκίνηση είναι...όλη δική μου. :)))

Fingo said...

Omg και τρια τρολ αδιευκρινιστου προελευσεως...

nat said...

Χαραμίζεσται αγαπητή. Γρήγορα στην εκπομπή του Ευαγγελάτου. Θα αξιοποιηθούν με το παραπάνω οι πληροφορίες σας. Σας συμβούλεύω από δω και πέρα να τσεκάρεις εκτός από συσκευασίες, και εστιατόρια, φούρνους, γαλακτοκομεία κτλ.Εύγε

Astero said...

@fingo

Τρολ?! Ποια τρολ? Πού?! Να φοβηθώ??

@nat

Ευτυχώς το ταλέντο μου αναγνωρίστηκε. Μετά από αυτό το κείμενο, είχα μία πολύ σοβαρή επαγγελματική πρόταση. Αλλάζω επάγγελμα, λοιπόν. Το υπουργείο υγείας αποφάσισε να εκμεταλλευτεί το αστείρευτο αυτό ταλέντο μου για να διανθίσει τα προειδοποιητικά μηνύματα στα πακέτα τσιγάρων. Οπότε, αν δεις κάτι του στυλ "Αν καπνίζετε, θα σας πέσουν τα δόντια, τα μαλλιά, δεν θα σας κάνει κούκου, θα σας αφήσουν οι φίλοι σας, θα σας κερατώνει η γυναίκα σας και στο τέλος θα ψοφήσετε σαν το σκυλί στ' αμπέλι", να ξέρεις ότι θα είμαι εγώ.

a_lexia said...

Να υποθέσω ότι θα το καταλάβουμε από το "αμπέλι"...

Astero said...

Αχέμ..!

Shattered Heavens said...

"Την ψυχή μου να την αφήσεις ήσυχη, ακου;?!!?"

Πωπω, μα όλοι με έχετε πάρει απο φόβο! Θα το διαβάζουν οι νέοι επισκέπτες και θα νομίζουν οτι είμαι κανένας σύγχρονος Μεφιστοφέλης, και πως τριγυρνάω χαρώπα απο ιστολόγιο σε ιστολόγιο μαζεύοντας ψυχούλες.

Dear Αστέρω, λυπάμαι που το λέω, αλλά δείχνετε να έχετε πολύ ένοχο παρελθόν. Γνωρίζεται τι εστί DM, τι εστί troll, και άλλα ύποπτα αναρχικά πράγματα... για πείτε μου σας περικαλώ, ποια η σχέση σας με το μυστηριώδες πολύεδρο γνωστό ως "εικοσάπλευρο"?

Astero said...

Εσείς μιλάτε, υποδαυλιστή αθεϊστικών αισθημάτων, με τους λαγούς-κομάντα?!!

Θα σε δώσω, βρε, πριν προλάβεις να με δώσεις!!!

Αυτό με το εικοσάπλευρο δεν το 'πιασα..

Shattered Heavens said...

Τα περι 20πλευρου θα στα εξηγήσω κάποια στιγμή, αλλά όχι μέσω comment γιατί θα πάρει πολύ ώρα. Όσο για το δώσιμο, αν πάρεις τηλέφωνο το FBI και πεις "έπιασα τον DM!" θα σου πούν να πάρεις τηλέφωνο τους Men In Black. Αν πάρεις τηλέφωνο τους Men In Black, θα σε πληρώσουν για να με κρατήσεις :)

Astero said...

Χμμμ... Να προστατέψω έναν αθώο VS να πάρω λεφτά...

Cash please!!!

(μπουα-χα-χα-χα-χι-χι)

Μαρω_Κ said...

Καλό μεσημέρι.
Μετά το post σας, ετοιμάζομαι να κάνω επιδρομή σε όλους τους χώρους της εταιρείας και του κτηρίου γενικότερα όπου μπορώ να αποκαλύψω την ανευθυνότητα και την ποταπότητα των συνανθρώπων μας!
Εχω ήδη καλέσει τα τηλεοπτικά συνεργεία και θα προβώ σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις!

Εξαιρετική αγαπητή μου!
Απολαυστική.
You made my day!!!!!!!!!!

Astero said...

Τον Μάκη να πάρετε, που ξέρει από καλό λάδι!

Welcome και ευχαριστώ!
:)